بررسی فیلم «مادر قلب اتمی»

«مادر قلب اتمی» پس از سه سال توقیف بودن بلاخره اکران شد. فیلمی به ساخته احمد زاده ، که در اینجا به بررسی موضوع و نقات ضعف و قوت این فیلم می پردازیم.

بررسی فیلم «مادر قلب اتمی»

بیایید از این جایی شروع کنیم که فرم ساخت فیلم کلا متفاوت با فیلم های حال حاضر می باشد .و احمد زاده سعی کرده سبک جدیدی از فیلم را به مخاطبان عرضه کند. اگرچه که به نظر می رسد در این امر آنچنان موفق نبوده است. کمی گفتن این که موضوع فیلم چیست کار سختی به نظر می رسد. زیرا در طول فیلم ما شاهد موضوعات آشفته و درهمی می باشیم که هر از گاهی به سمتی می رود. اما هر چه باشد می دانیم در مورد قشر مرفه و جوان جامعه می باشد.

فیلم به گونه ای است که هر چه شما سعی می کنید با فیلم انس بگیرید ، نمی توانید. گاهی بعضی از سکانس ها این حس را به شما منتقل می کند که اکنون فیلم قرار است درون مایه اصلی خود را پیدا کند. اما در عرض چند دقیقه دوباره به نقطه اول بر می گردید. شاید یکی از اثرات حذف شدن صحنه هایی از فیلم به جزء کوتاه شدن زمان فیلم ، تکه تکه کردن فیلم و جلوگیری از شکل گرفتن فیلم باشد که ضربات سنگینی به فیلم وارد خواهد کرد.

اما حداقل یک بخش از فیلم مشترک با دیگر فیلم های ایرانی می باشد. آن هم وجود تعداد افراد کم در فیلم می باشد. به اصطلاح خودمان یک فیلم ساده و شسته رفته. حال معلوم نیست هدف از ساخت فیلم هایی با ۴ یا ۵ بازیگر و آن هم در لوکیشنی تکراری قرار است معرفی سبک جدید از فیلم باشد، یا فقط قرار است با هزینه ای کم و خیلی ساده ،فیلمی ساخت و روانه بازار کرد. و تبلیغاتی لعاب دار مخاطب را به سینما آورد.

حال با گذر از این موضوعات به درون فیلم می رویم. از جایی که بعد از پایان یک پارتی شبانه برای آرینه «ترانه علیدوستی» و نوبهار «پگاه آهنگرانی» داستان تازه شروع می شود. آنها  با پسر جوانی در مسیر همراه می شوند و بعد از یک تصادف، پسر جوان راه خود را جدا می کند. از اینجا به بعد محمدرضا گلزار با پرداخت هزینه تصادف ، وارد داستان می شود و تا ،خر فیلم به این بهانه با دو دختر همراه می شود.

بخش عمده ای از فیلم در خودرو اتفاق می افتد. و با اضافه شدن گلزار به این خودرو ، فیلم هر از گاهی به موضوعات متفاوتی از مشکلات اجتماعی گرفته تا سیاستمداران ، تاریخ انقلاب های جهانی و اعتیاد سرکی می کشد. نه نقد موثری که فکر مخاطب را درگیر کند.نه راه حلی ارائه برای حل این مشکلات می دهد.

در بخشی از فیلم ،زمانی که پسر جوان با دو دختر همراه شد. هر سه شروع به خواندن آهنگ غربی می کنند که اگر در لیست دابسمش قرار می گرفت بدون شک یکی از بهترین ها بود. احمد زاده شاید با نمایش پسر جوانی که در شب از عینک آفتابی استفاده می کند ، خواسته است نشان دهد ، برخی از افراد قشر ثرمتند جامعه، صرفا می خواهند دیده شوند . حال هر ابزاری که بتوانند از آن استفاده کنند ، فرقی نمی کند کی ، کجا و چه باشد.

اما شاید نقطه قوت این فیلم را، بازی روان محمدرضا گلزار دانست. محمدرضا گلذار به خوبی با سکانس های فیلم ارتباط برقرار می کرد و گاهی مخاطبان را با طنز و شوخی به خنده وا می داشت. اما از دو بازیگر دیگر جز مدتی خیلی کوتاه ، چیز خاصی ندیدیم . شاید متن و داستان فیلم به آنها فرصت بازی کردن را نمی داد.

محمدرضا گلذار به خوبی با سکانس های فیلم ارتباط برقرار می کرد و گاهی مخاطبان را با طنز و شوخی به خنده وا می داشت.

 

در انتها ،فیلم ، مضوع را به سمت مرگ کشاند. موضوعی غم انگیز که در فیلم ها ایرانی ، پایانی ندارد. هر چند آغاز کننده فیلم آرینه و نوبهار بودند ، اما این محمدرضا گلزار بود که فیلم را با یک بازی سنگ ،کاغذ ، قیچی ساده به پایان رساند. تا تماشگران این فیلم در انبوهی از بهت و تعجب همراه با سردرگمی ، از سینما خارج شوند.

مشکلی بزرگ ، در فیلم های ما ، نداشتن محتوایی قوی و محکم که بیننده را سر جای خود میخ کوب کند. یا آنقدر محتوی را به جلوی چشم بییننده می آورند، که بیینده بگوید :” بابا فهمیدم چی می گی ” یا اصل فیلم محتوایی را درون خود نداشته باشد که این هم یعنی تلف کردن وقت بیننده است.

در آخر مطمئنا این نقد و بررسی فیلم «مادر قلب اتمی» ، فقط نوعی دیدگاه نسبت به این فیلم می باشد. چه بسا که هر فردی برداشتی از آن برای خود خواهد داشت. و شدت نقاط ضعف و قوت یک فیلم ، برای افراد متفاوت به صورت نسبی می باشند.

اگر این فیلم را مشاهده کرده اید نظر شما چه بوده است ؟ به دیگران نیز این فیلم را توصیه می کنید؟

ممکن است شما دوست داشته باشید