تاثیر ورزش بر روی سلامت روانی همیشه مثبت نیست

0

فعالیت های فیزیکی مدت زمان زیادی است که با بهتر شدن سلامت روانی در ارتباط هستند. با این حال، چیزی که به خوبی درک نشده است این است که آیا فعالیت زیاد می‌تواند تاثیر منفی بر سلامت روانی داشته باشد.

اغلب می‌شنویم که مردم می‌گویند “هر چه بیشتر فعال باشم، احساس بهتری دارم”. که نشان می‌دهد فعالیت بدنی بیشتر، برای افزایش سلامت روانی مورد نیاز است. با این حال، شما ممکن است افرادی را بشناسید که برای مثال شغلشان به گونه ای است که فعالیت فیزیکی زیادی دارند اما لزوما خودشان احساس خوبی ندارند.

به طور مشابه، برخی دیگر که ساعت‌ها در یک مکان می نشینند ، ابراز کرده اند که در پایان روز احساس خوبی ندارند، چون بسیار فعالیت فیزیکی کمی داشته اند.

گروهی از محققان و دانشجویان دست به پژوهش هایی زدند تا ببینند آیا یک ارتباط خطی بین سطح فعالیت فیزیکی و سلامت روان وجود دارد و اینکه آیا تحرک کم مانند نشستن در تمام طول روز، بر این رابطه تاثیر می‌گذارند.

منحنی معکوس

قبلا نیز مطالعاتی برای درک روابط بین فعالیت فیزیکی و سلامت ذهنی صورت گرفته بود. اما بزرگ‌ترین مشکل آن‌ها این بود که میزان فعالیت فیزیکی با استفاده از یک پرسشنامه اندازه‌گیری شده بود. به طور کلی تفاوت قابل‌توجهی بین این که چگونه مردم فعالیت فیزیکی خود را گزارش می‌دهند با وقتی که آن‌ها از یک دست‌بند با شتاب‌سنج استفاده می‌کنند،وجود دارد.

با آنالیز داده‌هایی که از مراکز بهداشت کانادا بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ (نمونه‌ای که نماینده بیش از ۹۵ درصد از کانادایی‌ها است) صورت گرفت ، تفاوت قابل‌توجهی بین فعالیت فیزیکی اعلام‌شده توسط خود افراد و استفاده از یک دست‌بند با شتاب‌سنج مشاهده شد.

این داده‌ها از  ۸۰۰۰ فرد بزرگسال که یک دست‌بند دارای شتاب‌سنج به مدت چهار تا هفت روز به آن ها متصل شده بود ثبت شد .

با استفاده از این گجت،  با در نظر گرفتن متغیرهایی مانند جنسیت، وزن یا مصرف دخانیات، تجزیه و تحلیل‌های آماری صورت گرفت تا رابطه بین فعالیت فیزکی و سلامت روانی مشخص شود. با این آزمایش نتایج جالبی به صورت زیر به دست آمد.

این پژوهش نشان می داد فعالیت فیزیکی شدید مانند بازی فوتبال یا دویدن برای یک تا ۵۰ دقیقه در روز ، به تدریج با سلامت روانی بهتر همراه است، اما پس از آن دوره، افراد مورد آزمایش به طور قابل توجهی افت سلامت روانی را گزارش کردند.

زمانی که این کار به فعالیت‌های فیزیکی مانند باغبانی یا نظافت مربوط می‌شد، بیش از شش ساعت طول کشید تا آثار مثبتی پدیدار شوند. این اثرات در ترکیب با تلاش‌های فیزیکی متوسط تا رو به بالا، مشخص‌تر بود.

همچنین یک رابطه U شکل وارونه بین تعداد گام‌های برداشته‌شده در روز و سلامت ذهن شناسایی شد. این پژوهش نشان داد که تا ۵،۰۰۰ قدم می‌تواند به بهتر شدن سلامت روانی فرد کمک کند. با این حال، اگر تعداد قدم ها به 16000 نزدیک می شد با اثرات معکوسی همراه بود.

تاثیرات ترکیبی برای شیوه های زندگی فعال و ساکن

یک فرد می‌تواند بسیار فعال باشد – به عنوان مثال، ۳۰ دقیقه در روز، ورزش هفتگی داشته باشد یا بسیار غیر فعال باشد مانند شخصی که در یک اداره کار می کند. منظور از شیوه زندگی ساکن این است که یک شخص در حال بیداری اکثر اوقات نشسته و یا ایستاده است و کارهایی را انجام می دهد که انرژی زیادی مصرف نمی کند.

همانطور که مطالعات نشان داده‌اند ، بزرگسالان احتمالا از چند دقیقه اول فعالیت شدید خود و یا از اولین قدم های یک پیاده روی می‌توانند سود ببرند. ارتباط بین فعالیت فیزیکی و سلامت روانی، زمانی برجسته و نمایان می شود که شخص یا خیلی فعال باشد یا خیلی غیر فعال و زندگی ساکنی داشته باشد.

فعالیت‌های فیزیکی با شدت های مختلف همگی به سلامت روانی بهتر مرتبط هستند، اما به نظر می‌رسد فعالیت فیزیکی بیش از حد اثر معکوس داشته باشد.

البته در مورد خود این تحقیق یک سوال نیز وجود دارد و سوال این است که آیا به این دلیل که کانادایی‌ها افراد فعالی هستند سلامت روانی بهتری را در نتایج بروز می دهند یا اینکه آنها سلامت روانی خوبی دارند که باعث می شود در طول روز فعالیت فیزیکی بهتری داشته باشند.

 

منبع theconversation
ممکن است شما دوست داشته باشید